Welcome back...私

posted on 10 Nov 2012 19:07 by bluecloud in ETC
//ขยับไมค์ให้เข้าที่
 
ฮัลโหลๆ เทสต์ๆ หนึ่ง สอง สาม สี่
 
อะแฮ่มๆ
 
 
นังคลาวด์เองค่ะทุกท่าน
 
หายหัวไปเกือบสิบเดือน ตอนนี้โผล่ออกมาจากหลุมแล้วค่ะ (โปรยคอนเฟตติให้ตัวเอง T^T)
 
หายไปนาน เข้ามาอีกทีแอบงงกับเอ็กซ์ทีนนิดนึง หน้าตาเปลี่ยนซะหล่อขึ้นจมเลย
 
อะแฮ่มๆ
 
ตอนนี้ก็ตามสภาพค่ะ เรียนจบแล้ว แล้วก็กลายร่างเป็นมนุษย์เงินเดือนเรียบร้อยแล้วค่ะ
 
ไทม์ไลน์ที่หายไปนานๆสรุปได้คร่าวๆก็ตามนี้ค่ะ
 
ปั่นงานปีสี่--->เตรียมเรื่อง+เตรียมความพร้อมไปอเมริกา-->บินไปเป็นกะเหรี่ยงอยู่ที่เมือง Laie บนเกาะ Oahu รัฐฮาวาย-->ดื่มด่ำชีวิตนีท(ช่วงสั้นๆ)-->หางานทำ-->เริ่มทำงาน(ห้าวันหลังจากสอบสัมภาษณ์)
 
Orz 
ใจจริง กะว่าจะนีทจนถึงซักสิ้นปี เพราะจะลากท่านแม่ไปฮอกไกโดให้ได้ สุดท้ายได้งานทำแบบไม่คาดคิด เลยมีอันต้องยกเลิกแพลนนี้ไป
 
เอาเข้าจริง ถ้าใครที่แอดทวิตเตอร์ของนางคลาวด์ไป จะเห็นได้ว่าเวิ่นเว้ออยู่ในนั้นตลอดเวลา
 
สารภาพจากใจ การมานั่งคิดว่าเอ๊ะ มันนี่เราจะเขียนอะไรดี มันยากกว่าการที่เราจะสครีมลงไปใส่ทวิตเตอร์ซะอีก
 
แต่ก็นั่นแหละค่ะ บางที่การที่ได้เขียนอะไรเป็นเรื่องเป็นราว มันก็ทำให้เรารู้สึกว่าตัวเองก็หาสาระได้เหมือนกันนะ (ฮา)
 
ไหนๆก็เขียนแล้ว ถือโอกาสนี้สรุปเรื่องราวชีวิตตัวเองนิดนึงนะคะ เชิญอ่านได้ตามอัธยาศัยเลยค่ะ
 
กุมภาพันธ์
งานล้นหัว เอาตัวไม่รอด ปีสี่มหาลัยที่คิดว่าจะชิวๆ กลับมาหฤโหดเอาโค้งสุดท้ายซะได้ ไหนจะสัมมนา ไหนจะสอบไกด์ญี่ปุ่น
 
มีนาคม
โครงการเวิร์คเลื่อนจากเดือนนี้ไปเป็นเดือนเมษาไม่พอ วันสอบก็ร่นไปไกลขึ้นกว่ากำหนดการเดือน ทำเอาคนจะไปเวิร์คต้องเหนื่อยไม่น้อย เพราะต้องจัดการตัวเองให้มั่นใจว่าจะไม่มีการสอบตกและขาดส่งงาน อีกทั้งเตรียมเอกสารสัมภาระให้เรียนร้อย
 
เมษายน
- สอบวิชาสุดท้ายคือวันที่ 3 บินไปอเมริกาวันที่ 7 ขอบคุณสวรรค์ค่ะที่อาจารย์ญี่ปุ่นอนุญาตให้เลื่อนวันสอบขึ้นมาได้
- วันที่ 7 ลัดฟ้าสู่อเมริกา ด้วยการแวะพักเครื่องที่แดนโสม เพราะต้องรอต่อเครื่องกว่าครึ่งวัน เลยมีโอกาสได้ไปลัลลาท้าควาหนาวเย็นกลางเมืองโซล (จะทำยังไงเมื่อคุณใส่เสื้อแขนยาวเพียงชั้นเดียวผจญฝนหิมะ) ตื้นตันใจไปกับความโอบอ้อมอารีย์(?)ของอาจุมม่าและลุงๆที่ช่วยทดสอบความทนทานของเราด้วยการเดินชนจนกะเหรี่ยงไทยกระเด็น 
- นั่งไทม์แมชชีนลอยฟ้า สู่เกาะที่ได้ชื่อว่าเป็นเมืองหลวงของการเล่นเสิร์ฟ"ฮาวาย" (ที่ว่าเป็นไทม์แมชชีนเพราะว่าเครื่องบินบินผ่านแปซิฟิคค่ะ และผ่านเส้นแบ่งเวลาที่เร็วที่สุดกับช้าที่สุดไป ฮาวายเป็นเมืองที่มีเส้นเวลาเกือบจะช้าสุดของโลกค่ะ)
- จากสนามบินโฮโนลูลู นั่งรถบนไฮเวย์เรียบเมืองเพิร์ลซิตี้ สำผัสกับทิวทัศน์ที่ละม้ายคล้ายคลึงกับเขาใหญ๋ ก่อนจะเข้าอุโมงค์ทะลุภูเขา เข้าสู่เมืองคาเนโอเฮะ แล้วขับเรื่อยบนทางหลวง "คาเมฮาเมฮ่า" (คลื่นเต่า!? ที่จริงแล้วมันคือชื่อพระราชาผู้รวบรวมฮาวายให้เป็นปึกแผ่นค่ะ) สู่เมืองเล็กๆที่เหมาะกับการตากอากาศที่ชื่อว่า Laie
 
เกริ่นเรื่องคร่าวๆค่ะ ภาคต่อยังมี ไว้โอกาสหน้า(ที่คงไม่นานเกินไป)จะกลับมาเล่าต่อนะคะ
 
คราวหน้า ขอต้อนรับสู่ชีวิตเกะเหรี่ยงไทยบนฮาวายค่ะ
 
ปล รูปช่วงนี้ขาดหายไปนะคะ ล้างคอม รูปเลยหายสาบสูญหมด
 
 
ฝากตัวอีกรอบค่ะ
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

รอดูฮาวาย .........sad smile

#2 By salemanbps on 2012-11-29 00:27

おかえりなさいで~す!
จะรออ่านไดอารี่นะครับ surprised smile

#1 By タナカ on 2012-11-11 07:43